InformationsInformationsInformations

Informations

O Miastku i nie tylko

W zeszłą środę, 21 listopada, w wypełnionej po brzegi auli odbyło się spotkanie z dr. hab. Maciejem Gdulą – wykładowcą Instytuty Socjologii UW, badaczem polskiego systemu klasowego i autorem głośnego w ostatnich miesiącach raportu „Dobra Zmiana w Miastku”, w którym przedstawił wnioski płynące z wnikliwego badania socjologicznego przeprowadzonego w jednym ze średniej wielkości miast na Mazowszu. Podczas półtoragodzinnej rozmowy, moderowanej przez Franka Bielowickiego z rocznika IB2, poruszonych zostało wiele z istotnych kwestii artykułowanych nie tylko we wspomnianym raporcie, lecz także w najnowszej książce naszego gościa, zatytułowanej „Nowy autorytaryzm”, będącej alternatywą dla popularnych i dość powierzchniowych analiz wyborczych sukcesów Prawa i Sprawiedliwości. Rozmawialiśmy więc o polskim systemie klasowym, który Maciej Gdula bada od lat, korzystając z modelu zaproponowanego przez francuskiego socjologa Pierre’a Bourdieu i o tym, czym charakteryzują się dane klasy.

Następnie przeszliśmy do omówienia i krytyki obecnych w debacie publicznej narracji opisujących sukces PiS-u przy użyciu przestarzałych kategorii znanych z krytyki populizmu. Wreszcie dotarliśmy do postulatów, które powinny dziś być stawiane przez lewicę, czyli do przegranych spraw polskiej polityki ostatnich lat: ochrony środowiska, praw mniejszości, problemów Unii Europejskiej, w tym kryzysu uchodźczego, oraz pluralizmu w polskiej polityce. Nasz gość wyjaśnił, w jaki sposób dzisiejsza lewica powinna odnaleźć się na zrewolucjonizowanej przez internet i media społecznościowe scenie politycznej, na której bardziej od spójnej, jednonurtowej narracji liczą się dziś nagłe, głośne wydarzenia, a partie polityczne straciły swoje znaczenie na rzecz ich silnych i medialnych liderów. Maciej Gdula przekonywał, że w polskiej polityce jest miejsce dla lewicy. Musi ona jednak jasno opowiedzieć się za konkretnymi rozwiązaniami i nie uciekać od kwestii światopoglądowych i dylematów etycznych dzisiejszego świata, ponieważ wbrew powszechnej opinii Polacy należący do wszystkich trzech klas społecznych – ludowej, średniej oraz wyższej – są tymi kwestiami żywo zainteresowani. Równocześnie jednak lewica nie może pozwolić sobie na stare, znane z lat dziewięćdziesiątych błędy, czyli na wyrzeczenie się analizy klasowej na rzecz liberalnej wizji społeczeństwa jednolitego, w którym jedynymi problemami są problemy osobistej identyfikacji.

Franek Bielowicki